Rob Wanders
Rob Wanders werd in 1952 geboren in Valkkoog, bij Schagen. Toen hij zeven jaar oud was verhuisde het gezin naar IJmuiden, omdat zijn vader bij de Hoogovens ging werken. De overgang van het platteland naar de industriestad was groot, vertelt zijn vrouw. IJmuiden werd uiteindelijk zijn thuis.
Begin jaren zeventig ging Rob zelf bij de Hoogovens aan de slag. Wat begon als tijdelijk werk werd een loopbaan van meer dan veertig jaar. Hij werkte bij de koudbandwalserij en later in het technisch onderhoud. Een praktische man, een techneut. Iemand die storingen herkende en vond dat je dan moest ingrijpen — ook als dat betekende dat een installatie stil moest.
Een bewoner blikt terug op de dubbelzinnige erfenis van Hoogovens: een goede werkgever en bron van inkomsten, maar ook een fabriek waarvan de vervuiling zichtbaar was in het dagelijks leven.
Leren ging niet vanzelf. Rob had dyslexie, al werd dat pas later herkend. Toch besloot hij, naast zijn werk, terug naar school te gaan. In rustig tempo behaalde hij zijn diploma’s. Volgens zijn vrouw gaf dat hem meer zelfvertrouwen en erkenning op de werkvloer. In het technisch onderhoud zat hij op zijn plek.
Over het bedrijf spreekt zij met een dubbel gevoel. Het bood zekerheid en een goed inkomen. Tegelijk zag zij in de loop der jaren de zwarte aanslag op ramen en andere sporen in de omgeving. Toen zij enkele jaren in Alkmaar woonden, bleven de ramen schoon.
Rob ging in 2016 vervroegd met pensioen. Enkele jaren later werd hij ziek en overleed begin 2025.
Zijn vrouw spreekt over rouw zonder omhaal. Het is niet alleen verdriet om wat er niet meer is, zegt ze, maar ook met dankbaarheid terugkijken op wat er wél was.
Het portret van Rob werd gebruikt op zijn rouwkaart. Zelfs de drukker kon het niet over zijn hart verkrijgen de proefdruk weg te gooien.
“Je ziet zijn hele leven in die blik,” zegt zijn vrouw.