Hans Korver
Hans Korver zit aan tafel waar besluiten vallen — over cao’s, reorganisaties, veiligheid.
“Als er iets echt speelt,” zegt hij, “dan schorsen we het overleg. Dan gaan we terug de kamer in. En dan gebeurt er wat.”
Maar buiten die kamer dwarrelt zwart stof door de lucht.
Korver werkt sinds 2017 voor De Unie en zit sinds 2021 bij Tata Steel om tafel. Hij onderhandelt over arbeidsvoorwaarden en sociale plannen. Hij kent de overlegcultuur van binnenuit en noemt het bedrijf nog altijd een familiebedrijf — niet uit romantiek, maar vanwege de manier waarop er geluisterd wordt.
Hij vertegenwoordigt vooral midden- en hoger personeel. Via kaderleden hoort hij wat er speelt. Als onderhoudsbudgetten te krap zijn, wordt dat aangekaart. Als ploegenbezetting te dun wordt, ligt dat op tafel.
“Veiligheid slijt als je te krap plant.”
Over gezondheid wordt hij bedachtzamer.
Buiten verschijnen rapporten van het RIVM over verhoogde gezondheidsrisico’s in de IJmond — over bewoners, over blootstelling.
Binnen kijkt men naar het ziekteverzuim onder werknemers.
“Wij zien geen hoger ziekteverzuim dan elders,” zegt hij.
De cijfers spreken niet dezelfde taal.
Zonder concrete meldingen van leden heeft hij weinig grond om verder te gaan.
“Als mensen bij ons komen, dan pakken we het op. Maar die signalen krijg ik niet méér dan anders.”
Hij vertrouwt erop dat interne data niet bewust wordt gemanipuleerd.
“Als het hier echt structureel mis zou zijn, dan zouden onze kaderleden dat weten.”
Tegelijk ziet hij wat er buiten gebeurt. Bewoners die het vertrouwen kwijt zijn. Werknemers die hun Tata-logo van hun auto halen omdat die wordt bekrast.
Sinds Tata Nederland zelfstandiger opereert, ziet hij meer daadkracht. Meer aandacht voor omgeving en communicatie. En hij zegt het zelf: de druk van buiten helpt.
“Die druk houdt het bedrijf scherp. Zonder die druk zou het langzamer gaan.”
Sluiten is voor hem geen oplossing. Dan verschuift de productie — en de uitstoot — naar landen waar minder controle is.
“Dan is het hier weg, maar niet uit de wereld.”
Hij opereert in het spanningsveld tussen wat binnen wordt gemeten en wat buiten wordt ervaren.
Niet tegen de fabriek.
Maar ook niet ongevoelig voor wat er schuurt.
Home